Jul
2
Twee geloven op 1 kussen….
Filed Under Duiken | 2 Comments
Twee geloven op 1 kussen: daar komt de duivel tussen!!! Hoe moet dat nu verder met Juf Annie en de Rut? De ene is deze week geslaagd voor haar fundamentals (www.gue.com), de ander scoorde 100 procent op zijn theorie examen van de Tec-tak van NAUI (nadat hij al eerder glansrijk de praktijk deed).
Hoei, dat wordt een stammenstrijd.
Jul
2
Zegerplas, parel van Alphen a/d Rijn.
Filed Under Duiken | 3 Comments
Eindelijk weer eens de Zegerplas in geweest, samen met Archie. Vanaf een van de vissteigers en het laatste wat je dan verwacht, in het aardedonkere, ondoorzichtige water, is dat je ergens op diepte tussen de kleibonken andere duikers tegenkomt. Die verwachting kwam helemaal uit, wij zagen niemand anders. En met goede reden, het was er donker, slecht zicht, speedbootjes boven ons en duisternis onder ons. Wat beweegt iemand er toe om in dat water te willen duiken?
Joost mag het weten maar het was weer ouderwets gezellig, met Truttiaanse accuratesse en voorbereiding kwam alles toch goed. Jonge blondines, voorzien van kratten bier en een mening over filosofie (wat een bijzondere combinatie) kwamen langs en bleven even bij ons hangen … al met al een geslaagde avond.
Arch, bedankt voor je aanwezigheid, dat er maar weer meer van dit soort duikjes mogen komen.
Kees.
Jun
22
Tomtom?
Filed Under Duiken | 2 Comments
Wat ik mij afvraag is het volgende: hoe gaat het met Tom? Leest Tom nog wel eens iets op deze prachtige site? En zo ja, wat vindt hij daar dan van! Uit goede bron heb ik vernomen dat hij alweer naar Kroa gaat, dit jaar. Aldaar gaat hij de lokale duikclub assisteren, de kapitein van de duikboot pesten, de Yugo maffia het leven zuur maken en misschien een poging wagen ene rat Mladic te verzuipen.
Maar de grote vraag blijft: duikt Tomtom nog wel in Nederland?
Tom … … … ?
Jun
15
Chinese eend (uit Peking), oesters ( ex: Oosterschelde ) en andere zaken.
Filed Under Duiken | 5 Comments
Omdat op dit forum het verschijnsel “New King” ter sprake kwam, ben ik meteen naar Amsterdam afgereisd om te eren wie ere toekwam. Een kleine schaal met gestoomde oesters, een grote schaal met Chinese groenten en een nog grotere schaal met Guitar-eend (de iets smakelijkere variant op de Peking-eend). Geweldigenoten, zo was het! Waarmee de bewierroking van afwijkende entiteiten een feit was.
Dat lijkt natuurlijk geen drol te maken hebben met duiken maar dat is slechts schijn. De oesters en duiken, dat is een inkoppertje, en eend en duiken is via de met een Chinese schone getrouwde P.B. te A. toch wel aan koppeling onderhevig. Ik geef toe, het vergt een spasme in denken maar spasmen bezit ik als geen ander. En net als het gevolg van buikkrampen deel ik mijn spasmen graag met de buitenwereld.
Mijn duikspasmen heb ik met juf A. te L. op prettige wijze in de O. te Z. mogen uitleven. En ook nog in D. in de G, ook in Z.
Voor wie dit geen gesneden koek is leze voor de O. de Oosterschelde, de G. voor de Grevelingen en de Z. voor Zeeland. Juf A. te L. laat ik onvertaald. En D. is Dreischor.
Een eerste duik op de Keten, een stek niet ver van de Zoetersbout, leverde direct een groot aantal zoutwatervrienden op. Hooiwagenkrabben te over, klein grut in de kraamkamers, vlokkige zeenaaktslakken in diverse maten en twee kleuren, zelfs eierleggende en zelfs een Galathea kreeftje! Super!! En na ruim 100 minuten kwam ik bibberend weer op de kant met een alleszins mooie score op gebied van de S.A.C. Cul-de-sac betekent overigens: doodlopende weg maar dat heeft hier natuurlijk niets mee te maken. Met een 13 ltr/min. vond ik mij al een hele vent maar juf A. te L. zei niet veel maar liet een nagerekende 7 ltr/min. zien. Kwam, zag en overwon, of zoiets.
Tomatensoep in Waterworld, en ook lucht en koffie en nog een duikje in Dreischor bij het gemaal.
Een uurtje tussen de massaal aanwezige kleine kreeften en ik ben er deze duik achtergekomen waarom je voor de scharen van kreeften moet uitkijken. Een vrij kleine kreeft bood aan om handen te schudden en die gastvrijheid besloot ik aan te nemen. Met het puntje van een van zijn/haar scharen pakte hij/zij mij bij een vinger beet en dat deed verrekte au. Moet je nagaan wat er kan gebeuren als de kreeft wat groter is en niet het uiteinde maar het begin van de schaar gebruikt om handen te schudden! Volgens mij kan dat verlies van ledematen tot gevolg hebben. Wat een venijn in zo’n klein beestje! Onbeschoftheid ten top. Ik zeg: alle kreeften in de pan!
Koffie met bitterballen toe, maar geen patat d’r bij, dat mocht niet van die uitbater! Dan nog maar patat met halve kip in een andere uitspanning en de dag was compleet geslaagd.
Waarvoor mijn hartelijke dank aan juf A. te L.
Jun
8
Nat duiken…
Filed Under Duiken | 12 Comments
Nat duiken is best fijn…. Een goed medicijn tegen voetschimmels.
Juf A.
(ps. Kees laat weten: M&M sucks! Maar dat geheel off topic)
Jun
1
Lekkere temperatuur
Filed Under Duiken | 5 Comments
De eerste duik van het jaar! En wel in gezelschap van Nick in het Vinkeveense. Alsof we gisteren voor het laatst hadden gedoken; en dat was beslist niet het geval.
Enfin, de kop is er af.
Kees
May
22
wist u dat?????
Filed Under Duiken | 3 Comments
onze 130 kg duikplezier is toegetreden tot het goedgelovige ,veelvuldig aanwezig verbond van droogpakduikers…..
aka “de watjes”
ook heeft deze rondbuikige persoon zijn 50-ste duikjubileum gevierd, dit alles in slechts 1 week.
ik zeg: wat een prestatie!!!!!!!!!!!
Jaco
May
15
Ibiza
Filed Under Duiken | 2 Comments
Annet is weer terug uit Ibiza, het heeft wat voeten in de aarde gehad. Gelukkig is de kans op volledig herstel na haar diepe duik groot.
De Rut
May
1
Klein, geel en met een blauw randje bij zijn oog. Zo ziet een jonge Snotolf eruit. Moedig vastgezogen aan Wakamewier kijken ze je aan en proberen de stroming die jij als duiker veroorzaakt te doorstaan. Levend het liefst. Deze koddige schepsels hebben we op onze eerste duik gespot bij Zoetersbout. Pa en ma had ik wel eens eerder gezien met Kees bij De Muur. Het kleine grut is nu dus ook afgetikt en we kunnen weer verder met leven.
De duikdag begon zoals gewoonlijk vroeg. Mooi weer tegemoet, koelbox tot de nok toe gevuld met lekkers en volle flessen achterin de auto. En…. een oude vriend ging mee. Mijn trouwe Polar Bear is weer eens, na twee jaar in de kast te hebben gehangen, in zout water ondergedompeld. Het was aangenaam.
Als eerste stek koos Juf Annie voor Zoetersbout. Is ook alweer een jaar geleden sinds we daar gedoken hebben. De instap is nu heel gemakkelijk ook al hoor je diverse duikers hierover zeuren. Wat wil je dan? Dat er voor je gedoken wordt. Je moet er wel wat voor doen, dunkt me.
Los van de jonge Snotolfen was het weer als vanouds. Veel zakpijpen, oesters, mosselen, krabbetjes en een paar groene zeedonderpadden. Wat we misten waren naaktslakken. Veel legsel gezien en dode naaktslakken. Wellicht is het leggen te arbeidsintensief, wie weet? Een uurtje hebben we gedoken waarbij Juf Annie trouwens nog een stuk dijk heeft los gewrikt met haar veel te groote set en haar hoofd bij de uitstap werd gebruikt als opstapje. Het blijven rare lui die duikers.
Het volgende op de verlanglijst waren Sepia’s. Zoals gewoonlijk bekijk je de Sepia porno show met 20 hijgende duikers in je nek. Het plan was om dit eens te voorkomen. Kortom: twee uur voor de kentering gingen drie dappere duikers te water bij de Zeelandbrug. Op zoek naar parende Sepia’s. Langzaam doken we richting wilgentakken rustig peddelend tegen de stroming in. Plots scheen de lamp van Richard druk maar zonder paniek in onze ogen. Gevonden hadden we ze. Een koppeltje wat rustig zijn ding aan het doen was. Zeker 15 minuten hebben we mogen aanschouwen hoe dat gaat tussen twee Zeekatten. Laat ik dit zeggen het is niet spectaculair. Rustig en beheerst wordt het vrouwtje genomen en zij deponeert zonder gevloek en gesteun haar eieren. Uit gekeken op het schouwspel doken we verder. Onder de brug door en bij de pijlers nog gezocht naar naaktslakken. Richard had nog een mooie Zeebaars gespot en Juf Annie is nog aangevallen door een zeester. Nou bewegen die beesten in een bijzonder rustig tempo. Kun je nagaan wat Juf Annie haar tempo is.
Wederom een uurtje later had De Rut het natuurlijk weer koud en moesten we het water uit. Wat een pandemonium. Tientallen duikers bij de trap bezig te water te gaan en die deze keer werd Richard zijn hoofd gebuikten als steuntje.
De dag afgesloten met een lekker biertje en een portie bitterballen op het terras bij Burghsluis. Kortom genoten is er. En helemaal met mijn oude vriend… wonderlijk hoe dat duikt zo’n groote trilaminaat plunje zak. Niets strak geneden. Niets telescopisch. Niets front rits. Nee, gewoon ouderwets, degelijk met te veel lucht in de voeten. Super.
Apr
27
Intussen, op de Noordzee…
Filed Under Duiken | 4 Comments
De Chudleigh
Je kunt er maar beter vroeg bij zijn, dacht Juf Annie. Voor je het weet, is het weer winter en ben je geen enkele keer op de Noordzee wezen duiken. Te harde wind, te hoge golven, werken in het weekeinde, vakantie: er is meestal wel iets, dat roet in het eten gooit.
Dus toen Menzo vroeg of Juf A. zin had om eind april het ruime sop te kiezen, bedacht ze zich geen moment. Menzo had twee plekjes geregeld op de Chudleigh, een schip vol piraten dat IJmuiden als thuisbasis heeft.
De lucht was bewolkt maar de Noordzee was bijna zo glad als een spiegel. En vanaf de boot gezien leek het water eerder zwart dan groen. Zwart wil zeggen: goed zicht. En groen: erwtensoep.
Ruim op tijd voor de kentering was de Chudleigh bij de Hondschbosch. Dat is een kustvaarder van ongeveer 45 meter uit 1947, die in 1973 na zware slagzij op twaalf mijl uit de kust bij IJmuiden naar de kelder ging. Vreemd genoeg staat het wrak recht op zijn kiel, op een diepte van ongeveer twintig meter.
De piraten gooiden een wrakanker uit en toen de twee boeitjes een beetje naar elkaar toe dobberden (de stroming is er uit) lieten Menzo en Juf Annie zich uit het “rubbertje” vallen, het koosnaampje van de bemanning voor de bijboot. (Alle apparatuur aan boord heeft een bijnaam: Bertus, Brutus, enzo. En de zandzuiger hebben ze Nicolette genoemd, naar een meisje dat heel goed kon…)
Dat zwarte water was trouwens gezichtsbedrog. Op wonderbaarlijke wijze is de algenbloei op zee dit jaar vroeg ingetreden. Ook in de Oosterschelde hebben de duikers er al weken last van. Toen Menzo en Juf A. hun hoofd onder water staken, belandden ze pardoes in een sneeuwstorm. Juf A. probeerde zich een beetje te concentreren op het ‘niets’ dat zich achter die woest voorbij dwarrelende vlokken moest bevinden. Anders werd ze duizelig. En Menzo zag alleen maar een zwarte tunnel, met daarom heen een stralenkrans.
Gelukkig hoefden ze maar twintig meter naar beneden: daar vonden ze het wrakanker in het zand. Geen Hondschbosch te bekennen. Ze bonden het lijntje vast en gingen tegen de stroom in zoeken. Juf Annie stootte vervolgens haar hoofd tegen het wrak. Opluchting: de Hondschbosch was niet verdwenen.
De twee duikers zagen al zwemmend telkens weer een ander klein stukje van het wrak. Het is prachtig begroeid met anjelieren, tubularia en zeerasp. En hangt helaas vol met vislijnen en gemene haken. Een van de andere duikers had zich helemaal vast weten te zwemmen in die ellende. Als een rollade lag hij in het zand. Uitkijken dus, vooral als het zicht zo slecht is.
Na een toch wel prettig eerste duikje, maakten ze nog een tweede duik, die precies het zelfde verliep. Alleen zagen ze nu telkens andere kleine stukjes van het schip. Menzo punnikte met zijn reel nog een mooie plantenhanger. Een verborgen talent, net als de schuttingtaal die hij uitslaat en die je onder water letterlijk kunt verstaan als hij de boel in de knoop heeft. Het was een mooie voorstelling.
Nadat iedereen weer veilig aan boord was geklommen, brak het zonnetje door en genoten Juf Annie en Menzo nog een lekker glas wijn aan dek van de Chudleigh. En een voedzame maaltijd uit de kombuis. Het was allemaal bijzonder aangenaam.
De Hondsbosch, in beter zicht. Foto: Ron Offermans