De eerstvolgende trein naar Amersfoort – een half uur later – leek prima in orde. Tot dat $%^$%^$^-ding het station van Amersfoort in moest rijden. Dat weigerde hij dus gewoon. Meer dan tien minuten hebben we met een storing voor het station staan wachten. Het gevolg? Juf A. rende zich opnieuw het snot voor de ogen. Tevergeefs natuurlijk, weer het zelfde scenario: trein naar Harderwijk staat met dichte deuren langs het perron en rijdt treiterend weg terwijl Juf A. staat uit te huilen. Laten we dit zeggen: Juf A. heeft haar woede gekoeld op een prullenbak (resultaat: een paar zere tenen) en op een NS-medewerker die niet wist waar de klachtenformulieren lagen. Ze schoof een uur te laat bij het etentje met haar broers aan tafel en maakte een slechte beurt.

Het is overduidelijk: NS sucks even more then M&M! Wisten jullie dat al?

Sjakie van harte jongen… de tranen springen spontaan in mijn ogen.

De Rut voelt zich senang….

Gefeliciteerd Annet en Richard
Errata (zie commentaar van onze opperdwaas)

Geschrapt. Enigzins infantiel was het wel zoniet overbodig. Want zeg nou zelf je betaalt een bedrag aan een voor jouw onbekende man. Hij leert je een trucje waarvan je de waarde nog niet kent en voila…. kind kan de was doen.  Is dat een felicitatie waard? Eigenlijk wel maar dan voor de man die je het geld afhandig heeft gemaakt. Wat echter wordt vergeten is dat het draait om verlangen. Het verlangen naar grootsheid, jezelf overstijgen. Het gaat niet om de duik of het type duik maar of het de verwachting overstijgt. Is dat dan een felicitatie waard? Jawel, dus nogmaals:

Gefeliciteerd Annet en Richard

God wat is het leven toch zuur…..

Den Ouden Man aangekomen in het water sloopte vakkundig zijn masker. Doelbewust. Met tedere ogen keek hij me aan. Ach ja, we wisselen wel van masker. Welnu de theorie dat het masker vanzelf op het hoofd blijft zitten door de waterdruk is regelrechte onzin. Kolder. Dat hebben we dan weer geleerd. Wel heel veel Zeebaars, jonge Sepia, en heel goed zicht. Goede temperatuur en lekker langzaam gedoken. Zakpijpen trouwens in overvloed op de rekjes, echter weer geen naaktslakjes. Het begint wel een beetje op te vallen dat er zo weinig slakjes zijn dit jaar.

Snel het water uit, De Rut mist namelijk zijn p-valve. Jawel, Jumbo had mijn p-valve meegenomen richting Frankrijk en maar meteen het pak erbij gepakt. Het duiken in de oude vertrouwde Polar Bear viel 100% mee, alleen je mist wel de noodzakelijke pimp onderdelen.

Den Ouden Man wou bij Waterworld even kijken of deze toko nog wat reserve onderdelen had voor zijn masker. Want De Rut een tweede duik laten maken met een maskerbandloos masker was ook voor hem wat gortig. Gelukkig kon de eigenaar van deze duikschuur Den Ouden Man tevreden stellen. Onder een dikke laag stof vonden ze nog wat spulletjes die pasten. Na het vullen en de vette hap ging het richting Zoetersbout.

Weer Duitsers, zowaar ééntje die op de plek van Den Ouden Man wou gaan staan. Het werd dus niet Zoetersbout maar De Keten. Jullie kennen hem wel: “de stek die geen stek is maar omdat Juf Annie er gedoken heeft is het een super stek”. Die stek dus.  En het is inderdaad een superstek. Tip. Duik er niet als het laag water wordt. Je raad het al. Dat is best klauteren bij het uit het water gaan, over de oesterbanken etc…

Wat hier wel weer opviel, honderden groene wierslakken. Zo zie je geen naaktslakken en loop je te zeuren en dan zijn ze er in overvloed, een plaag. Voor de rest zicht niet zo denderend maar wel heel rustig en veel klein spul. De moeite dus.

Terug op de parkeerplaats wordt ik vriendelijk aangesproken door een Zeeuw. “Weet je wel dat de duikstek een stuk terug is?”. Dude jij kent dus Juf Annie niet, dacht ik. “Ja dat weten we, maar hier is het lekker rustig”, was het andwoord. Gelijk gaf hij ons wel. Maar wat het doel van zijn opmerking was, geen idee.

Daarna nog wat heen en weer gewandeld met het kompas. Vindt ik altijd wel rustgevend na een duik, en Den Ouden Man wou nog eens oefenen.

Het was gezellig, zullen we maar zeggen.

Waar vind je tegenwoordig nog zulk mededogen met de medemens? Menig andere duiker zou op antisociaal tijdstip aan de deur bonken onder de bronstkreetachtige duikuitroep … KOFFIE!!!!WAKKER WORDEN DUIKUUUHHHHH … maar zo zit audiobill gelukkig niet in elkaar. Toen ik rond 10.30 uur maar eens belde om te melden dat ik al wakker was, toen stond hij al met zijn automobiel voor mijn voordeur. De korte overweging om dan gewoon maar weer naar V.V. te gaan duurde maar kort, rond 11.00 uur togen wij naar Zeeland. Compleet uitgeslapen. Voorzien van kringen rond de ogen die ik er van verdacht tot de categorie der doorligplekken te behoren maar dat zou ik nog na kunnen vragen.

Waterworld aan de Rollerklootsedijk was nog niet geheel geopend dus vullen zou niet tot de mogelijkheden behoren, ware het niet dat mijn lieve wederhelft voor muntjes van 50 cent had gezorgd; die spaart zij namelijk op voor de hobby van haar lieve man. Waar vind je op heden tendage nog zulke bevlogenheid ten behoeve van haar eigenaar? Ik zeg: Marja for President!

Maar dat terzijde.

Met een heerlijk gevulde fles, vol met prachtige Zeeuwse lucht waar je de eerlijke boerenmentaliteit als het ware in terug proefd e(of zou die scherpe bijsmaak het gevolg zijn van de tijdelijke Duitse invasie van deze parel onder de Nederlandse gebiedsdelen?) zijn wij naar Zoetersbout gereden. Alwaar een eerlijke Zeeuwse boerenmiddenstander met zijn stoere trekker een argeloze Duitse toerist te hulp was geschoten om zijn niet van handrem gezekerde automobiel weer uit de diepe sloot te takelen waar dat automobieltje in was terechtgekomen. Deze Duitsers waren van aziatische afkomst en delen van het gezelschap struinden op datzelfde moment de drooggevallen stenen af op zoek naar lekkernijen. Een zogenaamde smulzee. Of zoiets. Een piepkleine auto, redelijk schadevrij weer uit de sloot gekomen, maar kennelijk groot genoeg om een half Vietnamees dorp te hebben vervoerd naar onze kuststreken.

Het was een leerzaam moment. Gelijk een theater.

Op de parkeerplaats stond een aantal duikers naar het spektakel te kijken, het geheel voorzien van op leedvermaak gebaseerde opmerkingen en toevoegingen die ons hartelijke, Nederlandse karakter zo haarscherp aan licht bracht. Wij zijn een boerenbevoling, en alle urbanisatie ten spijt, zelfs een hoogstaande medelander als bijvoorbeeld een Wilders ten spijt … wij blijven als groep wat wij zijn, nare narcistische, grootgruttende, kantenklossende, koekhappende boere, botte hufters.

Zo niet de twee lezers van dit forum, anders zat u op dit moment wel gewoon in de Telegraaf te bladeren en die belediging zou ik niet voor mijn rekening willen nemen, maar dat terzijde.

Ik zou dominee moeten worden. Heerlijk, calvinistisch schelden, dreigen met hel en verdoemenis … maar ja, kijk naar je soortgenoten en je broek zakt af.

Overigens was ik mijn zwembroek vergeten dus die kon alvast niet meer afzakken, dat scheelde enorm. Het Zoetersboutse water stond laag en dat maakte de ingang uitdagend. Onder water was het ouderwets mooi en opvallend waren de grote stukken oranje gekleurde stenen. Met botryllus begroeide stenen … prachtig!

Maar nu is het laat, Juf Annie heeft haar wijntje en haar eten gehad, huiswerk gemaakt: tijd om een uiltje te knappen.

De italianen zijn nog steeds niet uitgebabbeld. wat moeten die het moeilijk hebben, onder water met de bek dicht!

Het pleurde van de regen vandaag. dus verder hebben we de hele middag binnen gezeten, theorielessen. en toen het om zeven uur eindelijk droog werd, moesten we op het droge lijnen leggen. Dat was lachen, dat werd kantklossen. Menzo, die daar ook zo goed in is maar dat terzijde, zou trots op ons zijn.

Richard is inmiddels huilend naar bed gegaan. De Italianen ( er zitten er nu vier in ons huisje) hebben geen uitknop. ze staan constant aan. ze hebben het helemaal nergens over maar babbelen aan een stuk door. liefst met zijn vieren tegelijk. Ik kan er niet meer tegen, zei R.

ik verwacht dat hij morgen de ducked tape te voorschijn haalt en maatregelen neemt. als dat gebeurt zal ik foto’s nemen

Een gazelle damesfiets, kapot. T.e.a.b.

Duikervaringen: p.n.o.t.k.

Wie biedt?